Twórczość
Sinfonia na orkiestrę
Rok powstania: 1988
Kategoria: Utwory orkiestrowe (I)
Obsada: Orkiestra
Czas trwania:
Wydanie: 1999 Collsch Edition
Numer w katalogu: I.24 / Numeracja odautorska: 296
Prawykonanie: Opole, 16 IV 1993, dyryg. T. Lida | „Bogusław Schaeffer i… symfonika”. Wiek dwudziesty przyniósł kryzys tradycyjnych form muzycznych. Dla wielu kompozytorów awangardowych symfonia – forma obciążona ogromnym dziedzictwem Beethovena, Berlioza czy Mahlera – wydawała się anachronizmem. Bogusław Schaeffer podszedł jednak do tego problemu w sposób analityczny: uznał, że symfonia w klasycznym sensie należy wprawdzie do przeszłości, lecz orkiestry symfoniczne nadal istnieją i stanowią aparat, z którego kompozytorzy powinni korzystać. Zamiast odrzucać orkiestrę, postanowił zredefiniować samo pojęcie utworu symfonicznego, odcinając się od narosłych wokół niego stereotypów. Takie podejście widoczne jest w traktowaniu przez Schaeffera dużych form orkiestrowych. Zamiast standardowej, wielkiej orkiestry grającej jednolitymi masami brzmieniowymi, kompozytor dzieli zespół, izoluje solistów i unika ewolucyjnych rozwiązań narracyjnych, na których opierała się tradycyjna symfonika. Doskonałym przykładem tego redefiniowania gatunku jest jego „Symfonia w 9 częściach” (odpowiadająca koncepcji Sinfonii), w której twórca porzucił klasyczny, czteroczęściowy schemat. Zwielokrotnienie i skrócenie części ułatwiało percepcję i pozwalało na oparcie poszczególnych fragmentów na odmiennych, skrajnie skontrastowanych zasadach. Kompozytor negował w niej naczelną rolę tradycyjnych wysokości dźwięków i rytmów, zastępując je operowaniem barwą, rejestrem i konkretnymi „idiomami” (np. idiomem „muzyki chaotycznej” czy „groteskowej”). Prawykonanie odbyło się 18 listopada 1978 roku we Wrocławiu. Orkiestrą dyrygował Mieczysław Gawroński, a partie solowe na dwóch faworyzowanych przez twórcę fortepianach wykonali Adam Kaczyński i sam kompozytor. Schaeffer udowodnił tym utworem, że aparat symfoniczny nadal może być użyteczny, jeśli zostanie poddany dogłębnej, strukturalnej odnowie i zamieniony w barwny kalejdoskop.
Multimedia
Wykonanie:
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii W Opolu (Orkiestra)
Lida Tomasz (dyrygent)
Produkcja: Polskie Radio Nagr. Opole, Filharmonia
Data: 1993-03-19
Opis:
Muzyka i Teatr Boguslawa Schaffera
Czubinski Andrzej (Realizator)
[prawykonanie]
Rekordy w niniejszej bazie stanowią odzwierciedlenie pozycji ze spisu przygotowanego przez dr Jadwigę Hodor, a opublikowanego w albumie pt. 'Grafiki Bogusława Schaeffera'. Sześćdziesięciolecie twórczości kompozytorskiej (Państwowy Instytut Wydawniczy, Fundacja Przyjaciół Sztuk AUREA PORTA). Jadwiga Hodor pracowała nad ww. spisem od roku 1970, we współpracy z kompozytorem. Zaktualizowana wersja będzie stanowiła część poświęconej Schaefferowi autorskiej monografii (w procesie wydawniczym).
Filmy
Sinfonia
Producent: Filip Gołdanowski
Obsada: Orkiestra
Schaeffer Non Stop
Schaeffer Non Stop to jedyna w swoim rodzaju aplikacja mobilna oparta na jednej z najsłynniejszych partytur graficznych Bogusława Schaeffera.
Zapoznaj się z aplikacją Schaeffer Non Stop
Dla utrzymania umysłu w stanie gotowości ludzie nie poświęcą ani pięciu minut w tygodniu. A dla utrzymania przemiany materii włażą do najbardziej smrodliwych nor i przesiadują tam sporą część swego życia. Życie jest takie właśnie, nieapetyczne, choć oparte na apetycie.
Aurea Porta - Fundacja Przyjaciół Sztuk
Fundacja Przyjaciół Sztuk AUREA PORTA powstała w roku 2001. Założycielem był Marek Frąckowiak, aktor schaefferowski. Krystyna Gierłowska, dyrektor kreatywna, i Ewa Złotowska, prezes, z niewielką pomocą przyjaciół Przyjaciół Sztuk, kontynuują zapoczątkowane przez niego dzieło, między innymi sprawując opiekę nad spuścizną (archiwum) Bogusława Schaeffera. Kochanych interesariuszy podejmują w MDM-owskim lokalu z tarasem ze sgraffito.
ZAiKS - Partner
Instytut Teatralny
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących
z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego
Fonogramy dzięki uprzejmości
